Diferenzas entre revisións de «Xanízaro»

*Otomano -> Otomán; + imaxe de commons
m (bot Engadido: pnb:ینی چری)
(*Otomano -> Otomán; + imaxe de commons)
[[Ficheiro:Yenitcheri-Agasi-Reis-Efendi-Tchaouch-Bachi-Chatir.jpg|230px|thumb|right|Reunión de comandantes xanízaros co [[Sheikh ul-Islam|Şeyhülislam]] do [[Imperio Otomán]], de mediados do século XIX.]]
Os '''xanízaros''' (do turco ''Yeniçeri'', "novo soldado") constituíron a elite do exército dos [[sultán]]s [[otoman|otománs]]. A forza, creada polo sultán [[Murad I]] por volta de [[1365]], formábana nenos [[cristianismo|cristiáns]] capturados en batalla, levados como escravos e convertidos ao [[Islam]].
 
Os '''xanízaros''' (do turco ''Yeniçeri'', "novo soldado") constituíron a elite do exército dos [[sultán]]s [[otoman|otománsotomán]]s. A forza, creada polo sultán [[Murad I]] por volta de [[1365]], formábana nenos [[cristianismo|cristiáns]] capturados en batalla, levados como escravos e convertidos ao [[Islam]].
 
==Formación==
Os rapaces eran educados na lei islámica e na [[lingua turca]], ao tempo que eran instruídos nas artes militares. Os mozos medraban tendo o propio sultán como unha figura paterna, por quen estarían dispostos a defender até a morte mesmo contra seu propio pobo de orixe. A xustificativa para a adopción dun corpo de soldados conversos ao invés de turcos nativos era que os turcos debían lealdade ao seu pobo e ás súas familias, e poderíanse tornar rebeldes en caso dunha acción do sultán contra outros turcos. Os mozos cristiáns só debían lealdade ao sultán, e loitarían contra calquer inimigo por el.
 
Apesar dode que o [[Imperio OtomanoOtomán]] ter adoptadoadoptara oficialmente o islamismo [[sunita]], os xanízaros eran adeptos dunha orde [[dervixe]] chamada [[bektashi]], en alusión ao seu creador, [[Hajji Bektash]]. Reunía elementos musulmáns e cristiáns, permitía o consumo de bebidas alcoólicas e a participación de mulleres sen veos. Cando en servizo, no entanto, eran rigorosamente disciplinados e tiñan prohibido casar. Os xanízaros aínda tiñan o hábito de levar consigo símbolos ou citacións cristiás para a batalla, con consentimento dos seus superiores.
 
Así, tornouse unha prática común nas campañas emprendidas polos otomanos na [[Europa]] capturar mozos nas cidades conquistadas e levalos para os centros de treinamento turcos. Cando non estaban en guerra, os sultáns esixían dos seus estados vasalos cristiáns nos [[Balcáns]] unha remesa de xoves para compor o corpo de xanízaros.
 
==Véxase tamén==
===Outros artigos===
*[[Mameluco]]
*[[Imperio OtomanoOtomán]]
 
[[Categoría:Forzas armadas]]