Abrir o menú principal

Cambios

m
Ligazóns
Desde a súa cátedra deixou unha importante pegada en Santiago. En 1911 obtivo unha consideración de bolseiro da [[Junta de Ampliación de Estudios]] para ir, de novo, a Alemaña. A el se debe a incorporación de adiantos técnicos na cirurxía xinecolóxica como a utilización da radioterapia e a autoclave, entre outros. Impartiu cursiños para alumnos e para médicos, na súa especialidade.
 
Puxo en marcha en Santiago un sanatorio, produto da empresa sanitaria con [[Ángel Baltar Cortés|Ángel Baltar]], en 1908, sendo das primeiras instalacións deste tipo en Galicia.
 
[[Roberto Nóvoa Santos]] considerábao como un dos seus mestres. Das súas aulas sairían formados un importante número de cirurxiáns especialistas en Xinecoloxía. O seus principais discípulos foron: [[Antonio Martínez de la Riva]], [[Miguel Gallas Novás]], [[Carlos Gil Gil]], [[José Torre Blanco]], [[Pablo Sela Sampil]], [[José María Fernández Colmeiro]], [[Alejandro Otero]] e [[Luís Morillo Uña]], que o sucede na cátedra de Santiago, logo do seu traslado a Madrid en 1919.
42.198

edicións