Diferenzas entre revisións de «Antemio»

sen resumo de edición
Sem resumo de edição
==A súa Xuventude==
 
Coma o seu pai, '''Antemio''' adicouse á vida militar. Acada o título de ''comes militarum'' e no [[453]] atópase reforzando as defensas das fronteiras do [[Rhinrío Rin|Rin]], que estaban devastadas despois da morte de [[Atila]]. Volta a [[Constantinopla]] no [[454]], sendo nomeado Mestre de Soldados e Patricio, e estase a considerar para chegar a ser cónsul. Todos estes honores, axudado ademais polo seu matrimonio, levan a [[Marciano]] a consideralo coma un bo herdeiro para o trono do Imperio. A idea era que tras a morte de [[Avito]], no imperio occidental, fose '''Antemio''' o elixido; pero no [[457]], coa morte de [[Avito]], non se pode levar a cabo o plano, xa que [[Marciano]] morre e o elexidoelixido para o imperio Oriental é [[León I, Emperador|León I]], que estaba baixo o control do bárbaro Aspar e era un candidato manexable. Mentres tanto, '''Antemio''' continua coma Mestre de Soldados, defende en [[Ilirycum]] dun grupo de godos baixo o mando de ''Valamer'' e no [[466]] loita contra os [[hunos]], que cruzaran o [[Danubio]] ao mando de ''Hormidac'', e evita a toma da [[Dalmacia]].
 
==O Acceso ao Poder==
'''Antemio''' atópase con moitos problemas á súa chegada. En realidade, o Imperio de Occidente reducíase a Italia, e as relacións cos pobos bárbaros era do mais importante. A situación económica era moi mala e tiña que ollar e traballar con [[Ricimero]], que estaba afeito a nomear e depoñer emperadores, coma xa fixera con [[Avito]], [[Maioriano]] e [[Libio Severo]]. Para iso, Antemio fai casar a Ricimero coa súa única irmá, Alipia, para unilo con lazos familiares.
 
Ao respecto dos bárbaros, os vándalos eran o maior problema. Xa a finais do [[467]] se tenta facer unha invasión do reino vándalo en África, pero o mal tempo fai deixalo para mellor ocasión. Porén, no [[468]], realízase unha expedición conxunta de oriente e occidente, formada por 1100 barcos e mais de 100.000 homes, e comandadas por ''Marcelino'' polo oeste e ''Basilisco'' polo Oriente. Esta campaña militar comeza ben, xa que parte de Sicilia é reconquistada, e pola parte de África, conquístase de novo Libia e Trípoli, vaise en dirección a Cartago por terra, enviando a flota cara o seu porto, e Xenserico destrúea enviando barcos incendiados, o que fai recuar o exército e a campaña ao final é un fracaso, ademais de moi custosa. Xenserico tardará en recuperarse dos danos na suasúa flota.
 
Na Galia, Antemio tenlle que facer fronte ao ambicioso rei visigodo [[Eurico]]. Antemio firmara un tratado de amizade co rei dos bretóns armoricanos [[Riothamus]] (que algúns identifican co rei Arturo da lenda) no [[469]]. Pero estes atacan os visigodos no seu territorio e toma a cidade de [[Bourges]]. Non obstante, os visigodos opoñen un gran exército, e os romanos non lles poden enviar axuda antes de que o exército estea moi danado, polo que se ten que retirar cara o seu territorio. Dous anos despois, un exército romano chega ao [[Ródano]], aínda que tamén é derrotado por [[Eurico]]. Este é o derradeiro intento romano de reconquistar as Galias, xa que o único territorio que lle quedaba na antiga provincia era os arredores de Marsella. Poucos contactos ten xa coma emperador cos antigos territorios. Dende Hispania, só mantén contactos coa provincia Tarraconense e cos suevos de Galicia, que envían unha embaixada a Roma.
Usuario anónimo