Diferenzas entre revisións de «Lingua irlandesa»

* ''biadh'' => ''bia'', "comida" (A ortografía ''biadh'' ainda a utilizan os falantes de dialectos que manteñen unha diferenza significativa entre ''biadh'' - nominativo - e ''bídh'' - xenitivo: "da comida". Por exemplo, no irlandés de Munster Irish o último remata nun -g audíbel porque o ''-idh, -igh'' final perde a [[lenición]] en ''-ig''.)
 
O inglésirlandés moderno só conta cun [[diacrítico]] o agudo (á é í ó ú) ''síneadh fada'' "marca longa". O diacrítico consistente nun punto superiro, chamado ''ponc séimhithe'' ou ''sí buailte'' deriva do ''punctum delens'' utilizado nos manuscritos medievais para indicar perda de lenición.
 
A lenición de ''c'', ''p'', e ''t'' indicábase colocando a letra ''h'' despois da consoante afectada; a lenición doutros sons non se marcaba. Con posterioridade, os dous métodos extendéronse para indicar a lenición de calquer son a excepción de ''l'' e ''n'' e os dous sistemas utilizáronse xuntos: a lenición podía marcarse cun ''buailte'' ou cun ''h'' posposto. Finalmente, o uso do ''buailte'' predominou cando os textos se escribían con letras gaélicas e o ''h'' cando se utilizaban as romanas.
Usuario anónimo