Diferenzas entre revisións de «Igrexa ortodoxa siríaca»

→‎Orixes: *víctima -> vítima
(*Dióceses -> dioceses)
(→‎Orixes: *víctima -> vítima)
 
==Orixes==
Segundo as máis antigas tradicións do cristianismo primitivo, a Igrexa de Antioquía é a segunda Igrexa establecida despois de [[XerusalenXerusalén]] e a súa preminencia apostólica está fóra de toda dúbida. No ''Chronicon'' de [[Eusebio de Cesarea]] afírmase que o propio [[San Pedro]] se estableceu alí, fundando un bispado e sendo o seu primeiro bispo.
 
Segundo as máis antigas tradicións do cristianismo primitivo, a Igrexa de Antioquía é a segunda Igrexa establecida despois de [[Xerusalen]] e a súa preminencia apostólica está fóra de toda dúbida. No ''Chronicon'' de [[Eusebio de Cesarea]] afírmase que o propio [[San Pedro]] se estableceu alí, fundando un bispado e sendo o seu primeiro bispo.
 
No século V, na cristiandade existían patriarcados en [[Alexandría]], [[Constantinopla]], [[Antioquía]] e [[Roma]]. Dende 1293, os patriarcas de Antioquía adoptaron o nome de Ignacio en honra de [[San Ignacio de Antioquía]], martir do século II que deixou diversas cartas onde da testimuño do súa condución ao martirio.
No ano [[518]], o patriarcado foi obrigado a desprazarse a diversas localidades ata establecerse definitivamente no mosteiro de [[Dayro d-Mor Hananya]], tamén chamado Kurkmo Dayro, en Mardin, [[Turquía]] no século XIII. Tras as persecucións e matanzas de principios de século polos patriotas turcos e os kurdos, en 1957, refuxiouse en [[Damasco]]
 
Trátase dunha Igrexa semítica, moi próxima á lingua e a cultura do Xesús histórico. Na súa [[liturxia]] emprega o [[siríaco]] ou [[arameo]] e é a máis antiga das conservadas do cristianismo primitivo. VíctimaVítima do acoso e as persecucións, esta Igrexa mantense viva principalmente en [[Siria]], [[Líbano]], e [[India]]. O abandono por parte das potencias occidentais e o auxe do islamismo fan dela unha forma cultural a piques da extinguirse para sempre.
 
O cristianismo siríaco tivo un especial foco de expansión en [[Edessa]], ata o punto de que existen tradicións lexendarias que recollen correspondencia entre o rei [[Abgar Ukomo]] e o propio Xesús, e de como un dos setenta discípulos chamado Edai curou a ese monarca da súa enfermidade. O que é rigorosamente histórico é que o cristianismo estaba solidamente implantado en Edessa a principios do século II. Isto fai competir a Edessa con [[Armenia]] na reivindicación de seren os primeiros reinos cristiáns da historia da humanidade, por suposto moito antes da conversión da propia Roma.