Diferenzas entre revisións de «Cursus honorum»

sen resumo de edición
A carreira política en [[Roma Antiga|Roma]] recibía o nome de [[cursus honorum]],carreira dos honores, que consistía nunha sucesión das etapas que os cidadáns que se adicaban á vida pública tiñan que seguir. Os aspirantes debían ir subindo chanzos progresivamente, de tal xeito que para acadar unha maxistratura tíñase que ascender dende a escala inmediatamente inferior.
O cursus honorum comprendía catro etrapas que debían desempeñar sucesivamente: 1ª cuestor; 2ª edil; 3ª pretor; 4ª cónsul.
 
- Os '''cuestores''' tiñan como función coidar da facenda pública e levar as contas do estado.
- Os edis estaban encargados de velar polo bo funcionamento da administración municipal e
 
ademais controlaban os festexos, os mercados e coidaban os templos.
- Os edis estaban encargados de velar polo bo funcionamento da administración municipal e ademais controlaban os festexos, os mercados e coidaban os templos.
- Os pretores encargábanse da administración de xustiza.
 
- Os cónsules debían ser dous. Tiñan o poder surpemo e eran os xefes do exército e presidían
- Os pretores encargábanse da administración de xustiza.
o Senado.
 
Ademais destes cargos existían outros que non pertenecían ao cursus honorum:
- Os cónsules debían ser dous. Tiñan o poder surpemo e eran os xefes do exército e presidían o Senado.
- Tribunos da plebe: velaban polos dereitos dos plebeos.
 
- Censores: confeccionaban o censo de cidadáns e vixiaban a pureza dos costumes.
Ademais destes cargos existían outros que non pertenecían ao cursus honorum:
- Dictador: era unha maxistratura extraordinaria á que só se recurría cando as graves
 
circunstancias así o requerían, polo que todos os poderes se concentraban nunha persoa.
- Tribunos da plebe: velaban polos dereitos dos plebeos.
Dispuña dun prazo de seis meses para resolver o problema que suscitara a súa proclamación.
 
- Censores: confeccionaban o censo de cidadáns e vixiaban a pureza dos costumes.
 
- Dictador: era unha maxistratura extraordinaria á que só se recurría cando as graves circunstancias así o requerían, polo que todos os poderes se concentraban nunha persoa. Dispuña dun prazo de seis meses para resolver o problema que suscitara a súa proclamación.
[[es:cursus honorum]]
[[Categoría:Locucións latinas]]
Usuario anónimo