Diferenzas entre revisións de «Xoana de Castro»

sen resumo de edición
mSem resumo de edição
Sem resumo de edição
'''Xoana de Castro''' "''A desamada''", dama de ascendencia castelá da estirpe dos [[Señorío de Biscaia|señores de Biscaia]], e filla do primeiro señor xurisdicional de [[Monforte de Lemos]], [[Pedro Fernández de Castro]], precursor da saga do [[Condado de Lemos]]. Irmá de [[Fernán Ruiz de Castro]] "''Toda a lealtadelealdade de España''", III [[Conde de Lemos]], e da malograda [[Inés de Castro]], viviu durante o século XIV. Viúva de [[Diego de Haro]], casou en 1354 co rei don [[Pedro I de Castela|Pedro I]], que a abandonou poucos días despois de verificado o matrimonio. Para que este se puidese celebrar, os [[bispo]]s de [[Ávila]] e [[Salamanca]] declararon nulo que o rei contraíra con [[BlancaBranca de Borbón]]. Aínda que se asegura que don Pedro non volveu a ver a dona Xoana, non debeu estar tan pouco tempo reunido con ela, xa que o [[Pontífice]] o amonestou seriamente, chegando á excomuñón por non ter obedecido ó seu mandato e se comprende ben que estas dilixencias non se puideron practicar en poucos días. Tamén se di que o rei se separou de dona Xoana a consecuencia da excomuñón do Pontífice, o que, porén, se omite na crónica de López de Ayala, aínda que se asegura nos fragmentos da crónica do bispo de [[Xaén]]. Cando o rei [[Pedro I de Castela|don Pedro]] abandonou a dona Xoana lle fixo donación do señorío de [[Dueñas]], onde ela viviu sen deixar nunca de titularse raíña de Castela. Adoita calificarse de aduladores e débiles ós bispos de Ávila e Salamanca por declarar nulo o matrimonio de don Pedro con [[Blanca de Borbón|dona Blanca]]; pero non falta quen expón razóns de gran peso para xustificar a nulidade daquel enlace, e por outra parte, é fama que os citados bispos foron varóns piadosos, doctos e cheos de virtude. Consta ademais que non se retractaron, e se ben marcharon a [[Roma]], acudindo ó chamamento do Papa [[Inocencio VI]] para responder da súa conducta, non deberon saír desairados cando nada di do resultado da audiencia o cronista Ayala, decidido partidario de [[Enrique de Trastamara]]. Dese matrimonio naceu don [[Xoán de Castela e Castro]], designado no testamento do seu pai como herdeiro da coroa, en caso de falecemento dos fillos que tivera con [[María de Padilla]].
 
Aínda que asegurase que don Pedro non volveu a ver a dona Xoana, non debeu estar tan pouco tempo reunido con ela, xa que o [[Pontífice]] o amoestou seriamente, chegando á excomuñón por non ter obedecido ó seu mandato e se comprende ben que estas dilixencias non se puideron practicar en poucos días. Tamén se di que o rei se separou de dona Xoana a consecuencia da excomuñón do Pontífice, o que, porén, se omite na crónica de López de Ayala, aínda que se asegura nos fragmentos da crónica do bispo de [[Xaén]].
 
Cando o rei [[Pedro I de Castela|don Pedro]] abandonou a dona Xoana fíxolle doazón do señorío de [[Dueñas]], onde ela viviu sen deixar nunca de titularse raíña de Castela. Adoita cualifícanse de aduladores e débiles ós bispos de Ávila e Salamanca por declarar nulo o matrimonio de don Pedro con [[Branca de Borbón|dona Branca]]; pero non falta quen expón razóns de gran peso para xustificar a nulidade daquel enlace, e por outra parte, é fama que os citados bispos foron varóns piadosos, doctos e cheos de virtude. Consta ademais que non se retractaron, e se ben marcharon a [[Roma]], acudindo ó chamamento do Papa [[Inocencio VI]] para responder da súa conduta, non deberon saír desairados cando nada di do resultado da audiencia o cronista Ayala, decidido partidario de [[Enrique de Trastamara]]. Dese matrimonio naceu don [[Xoán de Castela e Castro]], designado no testamento do seu pai como herdeiro da coroa, en caso de falecemento dos fillos que tivera con [[María de Padilla]].
 
[[Categoría:Personalidades da Idade Media de Galicia]]
Usuario anónimo