Diferenzas entre revisións de «O Castro de Ouro, Alfoz»

algunhas correccións
m (Bot: Trocar espazo de nomes 'Imaxe:' e/ou 'Image:' por 'Ficheiro:')
(algunhas correccións)
}}
{{Outroshomónimos|O Castro}}
[[Ficheiro:CasteloPardodeCela.JPG|thumb|right|200px|[[Castelo de Castrodouro|Torre]] situada no Castro de Ouro]]'''O Salvador do Castro de Ouro''' é unha parroquia pertencente ao concello de [[Alfoz]]. Está situado centricamente e ao seu redor encontramos as parroquias de [[Adelán, Alfoz|Adelán]], [[Bacoi, Alfoz|Bacoi]] e [[Mor, Alfoz|San Pedro de Mor]]. Os seus 81 habitantes distribuensedistribúense nas 6 entidades de poboación: Anxeriz (18), facendoO unhaCastro de Ouro (28), Costoira (9), A Fonte (11), A Granda (8) e O Pumariño (7), cunha densidade media de 31',2 hab/Km2km<sup>2</sup> (datos de 2004). A superficie da parroquia é de 2,6 km<sup>2</sup>.
 
As entidades de poboacion do Castro de Ouro son as seguintes: Anxeriz (18), O Castro de Ouro (28), Costoira (9), A Fonte (11), A Granda (8) e O Pumariño (7).
 
'''Situacion xeografica da capital parroquial''':
 
'''Latitude:''' 43º 31'
 
'''Lonxitude:''' 7º 24'
 
'''Superficie:''' 2,6 Km²
 
==Monumentos==
* Na aldea de Castro de Ouro encontraseencóntrase a '''Igrexa parroquial de San Salvador do Castro de Ouro''', que é un templo orixinal datado do [[século XV]]; foi a capela do restaurado [[castelo de Castrodouro]] (que nun principio ocupou a Casa Consistorial e que actualmente ocupa unha arquiveria, museo e segue facendo as veces de Casa Consistorial, xa que esta foi traspasada á vila da Seara, na cal funciona dende o ano [[1990]]). A igrexa foi reedificada con posteridade, ten unha soa nave con arco triunfal de medio punto, capela maior cunha xanela de finais do século XV, a sacristíasancristía adosada nun lateral e un sinxelo pórtico. Nun muro lateral encontraseencóntrase unha lápida gótica con inscripcióninscrición e as figuras de Cristo, a Virxe, San Xoán e dous anxos. Ten a existencia unha pintura mural da Piedade de finais do [[século XIV]], e un caliz de prata do ano [[1573]]. A fachada principal ten porta con arco adintelado e unha espadañaespadana de dous corpos. No interior conservanseconsérvanse retablos con esculturas.
Tres atractivos localizamos nesta parroquia: dous monumentos e unha finca de paso turístico.
*Dirixíndonos desde [[O Valadouro|Ferreira]] en dirección a Mondoñedo, tras uns 4 Kms encontrámonos nunha longa recta, chamada ás veces A Seara -que realmente é un lugar da parroquia de Mor- e case ao final da mesma encontramos un cruzamento; se collemos á esquerda xa nos situamos naNa parroquia do Castro ou do Castro de Ouro. Nesta parroquia do Castro destaca a [[Castelo de Castrodouro|torre de Castrodouro]], a cal foi levantada sobre un antigo castro celta, e domina o val que rega o [[río Ouro]]. Hai quen di que neste simbólico monumento foi preso o Mariscal despois de tres anos de loita contra os enviados dos [[Reis CatolicosCatólicos]]. Antigamente foi propiedade do bispado de [[Mondoñedo]], que a perdeu por causa do mariscal e posteriormente a volveu recuperar. Foi restaurada a mediados do século XVI para convertela en Cámara do Bispo e abandonada anos máis tarde. O concello restaurouna a principios do [[século XX]] para facer dela a Casa Consistorial, o xulgado e unha escola para nenos. Con tempo foi quedando para a casa do Concello e no 1990, co traslado deldeste ao lugar da Seara, quedou convertida no [[Museo do Mariscal]]. Da antiga fortaleza de estilo gótico consérvanse hoxe a '''Torre da Homenaxe''', a capela e restos das murallas, con partes visibles de fosos e contrafosos. A Torre é de construción cúbica de tres plantas construída en perpiaño de granito e coroada por almeas. A planta baixa ten como acceso unha porta arqueada flanqueada por 2 xanelas xeminadas. Nos pisos superiores hai unha fila de tres xanelas xeminadas en cada un. Nos laterais repítese o modelo de ventá, tanto na planta baixa como no primeiro piso. No segundo piso a xanela é adintelada. Está baixo a protección da Declaración xenérica do Decreto do 22 de abril do 1949, e a Lei 16/1985 sobre o [[Patrimonio Histórico Español|Patrimonio Histórico]].
* Na aldea de Castro de Ouro encontrase a '''Igrexa parroquial de San Salvador do Castro de Ouro''', que é un templo orixinal datado do século XV; foi a capela do restaurado [[castelo de Castrodouro]] (que nun principio ocupou a Casa Consistorial e que actualmente ocupa unha arquiveria, museo e segue facendo as veces de Casa Consistorial, xa que esta foi traspasada á vila da Seara, na cal funciona dende o ano 1990). A igrexa foi reedificada con posteridade, ten unha soa nave con arco triunfal de medio punto, capela maior cunha xanela de finais do século XV, a sacristía adosada nun lateral e un sinxelo pórtico. Nun muro lateral encontrase unha lápida gótica con inscripción e as figuras de Cristo, a Virxe, San Xoán e dous anxos. Ten a existencia unha pintura mural da Piedade de finais do século XIV, e un caliz de prata do ano 1573. A fachada principal ten porta con arco adintelado e unha espadaña de dous corpos. No interior conservanse retablos con esculturas.
* Volvendo á aldea do Castro de Ouro e próxima á Torre que acabamos de lembrar, encontrámonos coaA '''Finca Galea''', tamen coñecida como o '''Museo da Auga'''. O citado museo, encontraseencóntrase situadosituada nun pazo do século XVIII e reconvertido nunha fermosa casa de turismo rural. Toda a finca foi pensada e deseñada coma lugar de repouso., Concon xardins que rodean o pazo e un [[muíño]] reconstruido;reconstruído, o batán e unha sinxela capela a caroncarón do pazo. O pazo estaestá acondicionado con todas as comodidades para a hospedaxe. DisponDispón dunha [[lareira]] tradicional cos utensilios propios. UnUnha pontigopontella de madeira cruza as augas do rio Ouro e dá acceso ao vello muiño[[muíño]] e o batán que, nun tempo atrás, se utilizaba para clarexar e suavizar as pezas de liño. O río cruza esta fermosa paisaxe de abundante vexetación con plantas e flores de orixe exótica. Podese percorrer o ''Paseo dos Caladiños'', o ''Camiño Feiticeiro'' e chegar até o merendeiro de [[Filipe II]].
 
*Dirixíndonos desde [[O Valadouro|Ferreira]] en dirección a Mondoñedo, tras uns 4 Kms encontrámonos nunha longa recta, chamada ás veces A Seara -que realmente é un lugar da parroquia de Mor- e case ao final da mesma encontramos un cruzamento; se collemos á esquerda xa nos situamos na parroquia do Castro ou do Castro de Ouro. Nesta parroquia do Castro destaca a [[Castelo de Castrodouro|torre de Castrodouro]], a cal foi levantada sobre un antigo castro celta, e domina o val que rega o río Ouro. Hai quen di que neste simbólico monumento foi preso o Mariscal despois de tres anos de loita contra os enviados dos Reis Catolicos. Antigamente foi propiedade do bispado de [[Mondoñedo]], que a perdeu por causa do mariscal e posteriormente a volveu recuperar. Foi restaurada a mediados do século XVI para convertela en Cámara do Bispo e abandonada anos máis tarde. O concello restaurouna a principios do século XX para facer dela a Casa Consistorial, o xulgado e unha escola para nenos. Con tempo foi quedando para a casa do Concello e no 1990, co traslado del ao lugar da Seara, quedou convertida no Museo do Mariscal. Da antiga fortaleza de estilo gótico consérvanse hoxe a '''Torre da Homenaxe''', a capela e restos das murallas, con partes visibles de fosos e contrafosos.
 
A Torre é de construción cúbica de tres plantas construida en sillería de granito e coroada por almenas. A planta baixa ten como acceso unha porta arqueada flanqueada por 2 xanelas xeminadas. Nos pisos superiores hai unha fila de tres xanelas xeminadas en cada un. Nos laterais repitese o modelo de ventá, tanto na planta baixa como no primeiro piso. No segundo piso a xanela é adintelada. Está baixo a protección da Declaración xenérica do Dereito do 22 de abril do 1949, e a Lei 16/1985 sobre o Patrimonio Histórico Español.
 
* Volvendo á aldea do Castro de Ouro e próxima á Torre que acabamos de lembrar, encontrámonos coa '''Finca Galea''', tamen coñecida como o '''Museo da Auga'''. O citado museo encontrase situado nun pazo do século XVIII e reconvertido nunha fermosa casa de turismo rural. Toda a finca foi pensada e deseñada coma lugar de repouso. Con xardins que rodean o pazo e un [[muíño]] reconstruido; o batán e unha sinxela capela a caron do pazo. O pazo esta acondicionado con todas as comodidades para a hospedaxe. Dispon dunha lareira tradicional cos utensilios. Un pontigo de madeira cruza as augas do rio Ouro e dá acceso ao vello muiño e o batán que, nun tempo atrás, se utilizaba para clarexar e suavizar as pezas de liño. O río cruza esta fermosa paisaxe de abundante vexetación con plantas e flores de orixe exótica. Podese percorrer o Paseo dos Caladiños, o Camiño Feiticeiro e chegar até o merendeiro de [[Filipe II]].
 
 
{{Lp O Castro de Ouro}}
58.724

edicións