Charles-François Daubigny

pintor francés

Charles-François Daubigny, nado o 15 de febreiro de 1817 en París e finado na mesma cidade o 19 de febreiro de 1878, foi un dos pintores da Escola de Barbizon, e é considerado un importante precursor do Impresionismo.

Infotaula de personaCharles-François Daubigny

Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacemento15 de febreiro de 1817 Editar o valor em Wikidata
París, Francia Editar o valor em Wikidata
Morte19 de febreiro de 1878 Editar o valor em Wikidata (61 anos)
París, Francia Editar o valor em Wikidata
Lugar de sepulturaCemiterio do Père-Lachaise, 24
Grave of Daubigny (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadeFrancia Editar o valor em Wikidata
Actividade
Campo de traballoPintura e artes visuais Editar o valor em Wikidata
Lugar de traballo París
Londres Editar o valor em Wikidata
Ocupaciónpintor , artista visual , gravador , artista gráfico Editar o valor em Wikidata
Membro de
Xénero artísticoArte de paisaxes Editar o valor em Wikidata
MovementoÉcole de Barbizon Editar o valor em Wikidata
ProfesoresEdmé-François Daubigny (pt) Traducir, Pierre Daubigny (pt) Traducir, Jean-Victor Bertin (pt) Traducir e Jacques Raymond Brascassat (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
AlumnosKarl Daubigny (pt) Traducir, Albert Charpin (pt) Traducir e Édouard Riou (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
Influencias
LinguaLingua francesa Editar o valor em Wikidata
Obra
Obras destacables
Familia
FillosKarl Daubigny (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
PaiEdmé-François Daubigny (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
ParentesPierre Daubigny (pt) Traducir (tío) Editar o valor em Wikidata
Cronoloxía
21 de febreiro de 1878Funeral (Notre-Dame-de-Lorette (en) Traducir) Editar o valor em Wikidata
Premios

BNE: XX901687 Discogs: 3039234 Find a Grave: 44170579 Editar o valor em Wikidata

Traxectoria editar

Daubigny naceu no seo dunha familia de pintores. A arte foille ensinada polo seu pai, Edmond François Daubigny, e polo seu tío, o miniaturista Pierre Daubigny.

Nos seus comezos Daubigny pintaba nun estilo tradicional, pero isto cambiou a partir de 1843 cando estableceuse en Barbizon para traballar na natureza. Aínda máis importante foi o seu encontro con Camille Corot en 1852 en Optevoz (Isère). Sobre o seu famoso bote «Botin», que el adaptara como estudo flotante, pintou ao longo do Sena e o Oise, xeralmente na rexión ao redor de Auvers. De 1852 en diante influenciouse por Gustave Courbet.

En 1866, Daubigny visitou Inglaterra, e retornou ao devandito país en 1870 escapando dos trastornos da Guerra Franco-prusiana. En Londres coñeceu a Claude Monet, e xuntos viaxaron aos Países Baixos. De regreso en Auvers, coñeceu a Paul Cézanne, outro importante impresionista. Crese que todos estes novos artistas foron influenciados por Daubigny.

Os cadros máis finos de Daubigny foron pintados entre 1864 e 1874, na súa maioría conformados por coidadas paisaxes con árbores, ríos e algúns patos. Dise que cando a Daubigny gustábanlle as súas pinturas agregaba un pato ou dous, polo que o número de patos indicaría a maior ou menor calidade artística das súas obras. Un dos seus ditos máis coñecidos é «Os mellores cadros non venden», ao ver frecuentemente que os seus máis finos logros eran pouco entendidos. Daubigny é preferido principalmente polas súas vistas fluviais.

 
Pintura típica de Seine e Oise, 1868

A pincelada un tanto solta, «mal acabada» segundo os académicos, produciu vaivéns na súa estimación; participou nos Salóns oficiais con desiguais resultados. Xa maduro, foi invitado a participar no Xurado dalgún dos devanditos certames; nalgunha ocasión renunciou a tal honor en solidariedade cos impresionistas, cuxas obras eran masivamente excluídas.

Os seus traballos máis ambiciosos son: Paisaxe primaveral (1857; Louvre), Bordo de Cúrea, Morvan (1864); Villerville sur Mer (1864); Luz de lúa (1865); Andrsy sur Oise (1868); e Retorno desde a esclusa (1878).

Produciu abundantes gravados ao augaforte, que nalgúns casos publicáronse en revistas da época.

Os seus seguidores e alumnos foron: o seu fillo Karl (quen en ocasións pintaba tan ben que os seus traballos poden confundirse cos do seu pai, aínda que poucas veces igualouno en mestría), Oudinot, Delpy e Damoye.

Ligazóns externas editar