Campo Lameiro

concello da comarca de Pontevedra, na provincia de Pontevedra

Coordenadas: 42°32′16″N 8°30′36″O / 42.5378633, -8.50996793032

Campo Lameiro é un concello galego, situado no interior da provincia de Pontevedra. Pertence á comarca de Pontevedra.

Campo Lameiro
Escudo de Campo Lameiro
Casa do concello.
Situación
Xentilicio[1]campolameirán/campolameirá
Xeografía
ProvinciaProvincia de Pontevedra
ComarcaComarca de Pontevedra
Poboación1.723 hab. (2023)[2][3]
Área63,8 km²[3]
Densidade27,01 hab./km²
Entidades de poboación6 parroquias[4]
Capital do concelloA Lagoa
Política (2023 [5])
AlcaldeCarlos Costa Domínguez (PPdeG[6])
Concelleiros
PPdeG: 5
PSdeG-PSOE: 1
Outros: PorVir 3
Eleccións municipais en Campo Lameiro
Uso do galego[7] (2011)
Galegofalantes87,81%
Na rede
http://www.campolameiro.com/
editar datos en Wikidata ]

De 63 km2, limita cos concellos de Moraña, Cuntis, A Estrada, Cerdedo-Cotobade e Pontevedra. A súa poboación era de 1.962 persoas conforme o censo de 2014[8]. O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é campolameirán.[9]

Poboación editar

Censo total 2014 1.962 habitantes
Menores de 15 anos 186 (9.48 %)
Entre 15 e 64 anos 1.146 (58.41 %)
Maiores de 65 anos 630 (32.11 %)
Evolución da poboación de Campo Lameiro   Fontes: INE e IGE.
1900 1930 1950 1981 2004 2009 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022
3.952 3.329 3.350 2.554 2.178 2.084 2.036 {{{13}}} {{{14}}} {{{15}}} {{{16}}} {{{17}}} {{{18}}}
(Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.)

Historia editar

Até 1916 recibía simplemente o nome de Campo, pero nese ano pasou a ser chamado Campo Lameiro para distinguilo do doutros concellos de España (o cacereño Campo, modificado nese decreto por Campo de Alcántara e Campo de Huesca, que non foi alterado).[10].

Patrimonio histórico e artístico editar

 
Laxe dos Carballos

O concello é sobre todo coñecido polos seus petróglifos. Estes gravados rupestres sitúan poboamentos nesta zona ao redor do ano 3200 a.n.e.. Nas terras do concello téñense atopado gran cantidade de pedras gravadas, con motivos moi diversos. A Idade de Bronce e a do Ferro que deron lugar ó desenvolvemento dunha importante cultura castrexa.

Dentro da historia moderna do concello merece a pena citar a súa decidida oposición á ocupación francesa, actitude que deu lugar a numerosos ataques e mortos por parte das tropas do mariscal Soult. Lugares como Chan de Batalla e Mal Paso lembran escenas da batalla librada contra os franceses en 1809.

Campo Lameiro conserva un valioso patrimonio arqueolóxico, pero tamén mostras significativas da arte posterior, concretamente do románico e do barroco, en igrexas como a de San Miguel do Campo, a de Santa María de Moimenta ou a de Santa Mariña de Fragas, que conserva a fachada da súa fábrica románica.

Galería de imaxes editar

Vexa o artigo principal en: Galería de imaxes de Campo Lameiro

Parroquias editar

Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Campo Lameiro

O Campo (San Miguel) | O Couso (San Cristovo) | Fragas (Santa Mariña) | Moimenta (Santa María) | Montes (San Isidro) | Morillas (Santiago)

Lugares de Campo Lameiro editar

Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Campo Lameiro vexa: Lugares de Campo Lameiro.

Notas editar

  1. Véxase no Galizionario.
  2. Instituto Nacional de Estadística, ed. (27 de decembro de 2019). "Cifras oficiales de población resultantes de la revisión del Padrón municipal a 1 de enero". Consultado o 2 de xuño de 2020. (en castelán).
  3. 3,0 3,1 Instituto Galego de Estatística. (2023) "Campo Lameiro".Información municipal. Sociedade e poboación. Xunta de Galicia.
  4. Nomenclátor de Galicia. Busca directa. Xunta de Galicia
  5. Goberno de España, Ministerio del Interior (ed.). "Elecciones 2023" (en castelán). Consultado o 20 de xuño de 2023. 
  6. "El PSdeG gobernará sobre 1,2 millones de gallegos, el PP a 667.000, y el BNG a 360.000". La Voz de Galicia (en castelán). Consultado o 20 de xuño de 2023. 
  7. Neira, Carlos. "Evolución do uso do galego por concellos". Arquivado dende o orixinal o 5 de decembro de 2019. Consultado o 14 de outubro de 2014. Fonte: IGE. Datos dispoñibles nas Táboas Dinámicas de Google 
  8. IGE
  9. Costas González, Xosé-Henrique (2016). Os xentilicios de Galicia e dos outros territorios de lingua galega (PDF). Vigo: Universidade de Vigo. p. 44. ISBN 978-84-8158-706-7. 
  10. Méndez Fernández, Luz (2016). Real Academia Galega, ed. "Galicia no Decreto de 1916". Boletín da Real Academia Galega (377): 365–383. ISSN 1576-8767. 

Véxase tamén editar

Outros artigos editar

Ligazóns externas editar