Abrir o menú principal

Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1959

Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA de 1959
Previo: 1958 Vindeiro: 1960
Índice: Carreiras por país | Carreiras por tempada

O Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1959 é o décimo campionato anual de Fórmula 1 organizado pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA). Con 9 Grandes Premios no calendario, deu comezo o 10 de maio, e finalizou o 12 de decembro. Jack Brabham gañou o título nun deporte que aínda se cambaleaba pola tráxica perda de varios pilotos, incluíndo ao actual campión Mike Hawthorn.

ResumoEditar

A retirada de Vanwall, que se cre foi resultado da elevada taxa de mortalidade da tempada de 1958, deixou a Ferrari como o único equipo gañador de carreiras no campionato. Tamén retiráronse, Juan Manuel Fangio e Mike Hawthorn o que significou que por primeira vez non había un campión do mundo na grella. Con todo, o dominio británico continuou cos revolucionarios Cooper co motor traseiro Coventry-Climax de 2,5 litros. Os Cooper conducidos por Jack Brabham, Stirling Moss e Bruce McLaren gañaron cinco carreiras e BRM finalmente gañou unha nas mans de Jo Bonnier.

Aston Martin tamén apareceu cun coche que, comparado coa revolución do motor traseiro de Cooper, era obsoleto e pesado. O Gran Premio de Alemaña celebrouse por primeira e única vez no circuíto de alta velocidade de AVUS, onde o piloto Jean Behra de Ferrari morreu durante unha carreira de autos sen relación coa F1 ou volante dun Porsche.

O Ferrari de Tony Brooks loitou cos Cooper ata a última carreira na que, Moss ou Brabham tamén podían gañar o título. Moss retirouse da carreira, o primeiro GP de Estados Unidos fora de Indianápolis, tomando Brabham a dianteira. Brabham quedou sen combustible na última volta, pero empuxou o coche ata a liña de meta para acabar cuarto. Con Brooks terceiro Brabham converteuse no primeiro australiano campión do mundo, mentres que Cooper gañou a coroa de Construtores.

Calendario de Grandes PremiosEditar

Equipos e pilotosEditar

Os seguintes equipos e pilotos competiron no Campionato Mundial de Pilotos de 1959.

 
O australiano Jack Brabham (foto de 1966) gañou o primeiro dos seus 3 campionato de pilotos, pilotando para Cooper
Equipo Construtor Chasis Motor Pneu. Piloto Roldas
  Maria Teresa de Filippis Behra-Porsche-Porsche RSK Porsche 547/6 1.5 F4 D   Maria Teresa de Filippis 1
  Dr Ing F. Porsche KG Porsche 718 RSK
718/2
Porsche 547/6 1.5 F4 D   Wolfgang von Trips 1, 6
  Equipe Nationale Belge Cooper-Climax T51 Climax FPF 1.5 L4 D   Lucien Bianchi 1
  Alain de Changy 1
  Jean Lucienbonnet Cooper-Climax T45 Climax FPF 1.5 L4 D   Jean Lucienbonnet 1
  Owen Racing Organisation BRM P25 BRM P25 2.5 L4 D   Harry Schell 1, 3–8
  Jo Bonnier 1, 3–8
  Ron Flockhart 1, 4–5, 7–8
  Cooper Car Company Cooper-Climax T51 Climax FPF 2.5 L4 D   Bruce McLaren 1, 4–9
  Jack Brabham 1, 3–9
  Masten Gregory 1, 3–7
  Giorgio Scarlatti 8
  R.R.C. Walker Racing Team Cooper-Climax T51 Climax FPF 2.5 L4 D   Stirling Moss 1, 3, 6–9
  Maurice Trintignant 1, 3–9
  British Racing Partnership BRM P25 BRM P25 2.5 L4 D   Stirling Moss 4–5
  Hans Herrmann 6
Cooper-Climax T51 Climax FPF 1.5 L4   Ivor Bueb 1
Cooper-Borgward Borgward 1500 RS 1.5 L4 5
  Chris Bristow 5
  High Efficiency Motors Cooper-Maserati T45 Maserati 250S 2.5 L4 D   Roy Salvadori 1, 4, 9
  Jack Fairman 8
Cooper-Climax T45 Climax FPF 2.5 L4 5
  Team Lotus Lotus-Climax 16 Climax FPF 2.5 L4 D   Graham Hill 1, 3–8
  Pete Lovely 1
  Innes Ireland 3–4, 6–9
  Alan Stacey 5, 9
  John Fisher Lotus-Climax 16 Climax FPF 1.5 L4 D   Bruce Halford 1
  Scuderia Ferrari Ferrari 246
156
Ferrari 155 2.4 V6
Ferrari D156 1.5 V6
D   Jean Behra 1, 3–4
  Phil Hill 1, 3–4, 6–9
  Tony Brooks
  Cliff Allison 1, 3, 6, 8–9
  Olivier Gendebien 4, 8
  Dan Gurney 4, 6–8
  Wolfgang von Trips 9
  Scuderia Ugolini Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 D   Giorgio Scarlatti 1, 4
  Carel Godin de Beaufort 4
  Monte Carlo Auto Sport Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 D   André Testut 1
  David Brown Corporation Aston Martin DBR4 Aston Martin RB6 2.5 L6 A   Roy Salvadori 3, 5, 7–8
  Carroll Shelby 3, 5, 7–8
  Ecurie Maarsbergen Porsche 718 RSK Porsche 547/6 1.5 F4 D   Carel Godin de Beaufort 3
  Scuderia Centro Sud Cooper-Maserati T51 Maserati 250S 2.5 L4 D   Ian Burgess 4–6, 8
  Colin Davis 4, 8
  Hans Herrmann 5
  Mario Araujo de Cabral 7
Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Asdrúbal Fontes Bayardo 4
  Fritz d'Orey 4–5
  Vandervell Products Vanwall VW 59 Vanwall 254 2.5 L4 D   Tony Brooks 5
  J.B. Naylor JBW-Maserati 59 Maserati 250S 2.5 L4 D   Brian Naylor 5
  Ace Garage – Rotherham Cooper-Climax T51 Climax FPF 1.5 L4 D   Trevor Taylor 5
  Alan Brown Equipe Cooper-Climax T45 Climax FPF 1.5 L4 D   Mike Taylor 5
  Peter Ashdown 5
  Gilby Engineering Cooper-Climax T45 Climax FPF 1.5 L4 D   Keith Greene 5
  United Racing Stable Cooper-Climax T51 Climax FPF 1.5 L4 D   Bill Moss 5
  R.H.H. Parnell Cooper-Climax T51
T45
Climax FPF 1.5 L4 D   Henry Taylor 5
  Tim Parnell 5
  David Fry Fry-Climax F2 Climax FPF 1.5 L4 D   Mike Parkes 5
  Dennis Taylor Lotus-Climax 12 Climax FPF 1.5 L4 D   Dennis Taylor 5
  Dorchester Service Station Lotus-Climax 16 Climax FPF 1.5 L4 D   David Piper 5
  Jean Behra Behra-Porsche-Porsche RSK Porsche 547/6 1.5 F4 D   Jean Behra 6
  Ottorino Volonterio Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 D   Giulio Cabianca 8
  Leader Cards Inc. Kurtis Kraft-Offenhauser Midget Offenhauser 1.7 L4 F   Rodger Ward 9
  OSCA Automobili Cooper-OSCA T43 OSCA 2.0 L4 D   Alejandro de Tomaso 9
  Camoradi USA Tec-Mec-Maserati F415 Maserati 250F1 2.5 L6 D   Fritz d'Orey 9
  Taylor-Crawley Racing Team Cooper-Climax T51 Climax FPF 2.5 L4 D   George Constantine 9
  Blanchard Automobile Co. Porsche 718 RSK Porsche 547/6 1.5 F4 ?   Harry Blanchard 9
  Connaught Cars-Paul Emery Connaught-Alta C Alta GP 2.5 L4 D   Bob Said 9
  Ecurie Bleue Cooper-Climax T51 Climax FPF 2.5 L4 D   Harry Schell 9
  Phil Cade Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 D   Phil Cade 9

Clasificación do Mundial de Construtores de 1959Editar

Os puntos concédense sobre a base 8-6-4-3-2 aos cinco primeiros clasificados en cada carreira. Con todo, un único fabricante só recibia puntos polos cinco mellores resultados das oito carreiras.

Foto Pos. Construtor MON
 
HOL
 
FRA
 
GBR
 
ALE
 
POR
 
ITA
 
USA
 
Pts.
  1   Cooper-Climax 1 2 3 1 4 1 1 1 40 (53)
  2   Ferrari 2 5 1 1 3 2 3 32 (38)
  3   BRM Ret 1 6 2 5 5 7 18
  4   Lotus-Climax Ret 4 Ret 8 Ret Ret Ret 5 5
    Cooper-Maserati 6 Ret Ret 6 10 11 Ret 0
    Aston Martin Ret 6 6 10 0
    Porsche Ret 10 NTS 7 0
    Maserati NSC 8 Ret Ret Ret 15 NTS 0
    Cooper-Borgward 10 0
    JBW-Maserati Ret 0
  Vanwall Ret 0
    Kurtis Kraft-Offenhauser Ret 0
    Cooper-OSCA Ret 0
  Tec-Mec-Maserati Ret 0
    Connaught-Alta Ret Ret 0
  Fry-Climax NSC 0
Pos. Construtor MON
 
HOL
 
FRA
 
GBR
 
ALE
 
POR
 
ITA
 
USA
 
Pts.

Clasificación do Mundial de Pilotos de 1959Editar

Os puntos concédense sobre a base 8-6-4-3-2 aos cinco primeiros clasificados en cada carreira.

Pos. Piloto MON
 
USA
 
HOL
 
FRA
 
GBR
 
ALE
 
POR
 
ITA
 
USA
 
Pts.
1   Jack Brabham 1 2 3 1 Ret Ret 3 4 31 (34)
2   Tony Brooks 2 Ret 1 Ret 1 9 Ret 3 27
3   Stirling Moss Ret Ret DSC 2 Ret 1 1 Ret 25´5
4   Phil Hill 4 6 2 3 Ret 2 Ret 20
5   Maurice Trintignant 3 8 11 5 4 4 9 2 19
6   Bruce McLaren 5 5 3 Ret Ret Ret 1 16´5
7   Dan Gurney Ret 2 3 4 13
8   Joakim Bonnier Ret 1 Ret Ret 5 Ret 8 10
9   Masten Gregory Ret 3 Ret 7 Ret 2 10
10   Rodger Ward 1 Ret 8
11   Jim Rathmann 2 6
12   Johnny Thomson 3 5
13   Harry Schell Ret Ret 7 4 7 5 7 Ret 5
14   Innes Ireland 4 Ret Ret Ret Ret 5 5
15   Olivier Gendebien 4 6 3
16   Tony Bettenhausen 4 3
17   Cliff Allison Ret 9 Ret 5 Ret 2
18   Jean Behra Ret 5 Ret 2
19   Paul Goldsmith 5 2
20   Roy Salvadori 6 Ret Ret 6 6 Ret Ret 0
21   Ron Flockhart Ret 6 Ret 7 13 0
22   Ian Burgess Ret Ret 6 14 0
23   Wolfgang von Trips Ret 6 0
24   Johnny Boyd 6 0
25   Graham Hill Ret 7 Ret 9 Ret Ret Ret 0
26   Duane Carter 7 0
27   Harry Blanchard 7 0
28   Carroll Shelby Ret Ret 8 10 0
29   Giorgio Scarlatti NSC 8 12 0
30   Alan Stacey 8 Ret 0
31   Eddie Johnson 8 0
32   Carel Godin de Beaufort 10 9 0
33   Paul Russo 9 0
34   Fritz d'Orey 10 Ret Ret 0
35   A. J. Foyt 10 0
36   Chris Bristow 10 0
37   Mário de Araújo Cabral 10 0
38   Colin Davis Ret 11 0
39   Gene Hartley 11 0
40   Henry Taylor 11 0
41   Bob Veith 12 0
42   Peter Ashdown 12 0
43   Al Herman 13 0
44   Ivor Bueb NSC 13 0
45   Jimmy Daywalt 14 0
46   Chuck Arnold 15 0
47   Giulio Cabianca 15 0
48   Jim McWithey 16 0
  Hans Herrmann Ret Ret 0
  Jack Fairman Ret Ret 0
  Bruce Halford Ret 0
  Eddie Sachs Ret 0
  Al Keller Ret 0
  Dick Rathmann Ret 0
  Bill Cheesbourg Ret 0
  Don Freeland Ret 0
  Ray Crawford Ret 0
  Don Branson Ret 0
  Bob Christie Ret 0
  Bobby Grim Ret 0
  Jack Turner Ret 0
  Jud Larson Ret 0
  Jimmy Bryan Ret 0
  Red Amick Ret 0
  Len Sutton Ret 0
  Pat Flaherty Ret 0
  Mike Magill Ret 0
  Chuck Weyant Ret 0
  Brian Naylor Ret 0
  David Piper Ret 0
  Mike Taylor Ret 0
  Alessandro de Tomaso Ret 0
  George Constantine Ret 0
  Bob Said Ret 0
  Alain de Changy NSC 0
  Lucien Bianchi NSC 0
  Maria Teresa de Filippis NSC 0
  Pete Lovely NSC 0
  Jean Lucienbonnet NSC 0
  André Testut NSC 0
  Bill Moss NSC 0
  Keith Greene NSC 0
  Mike Parkes NSC 0
  Trevor Taylor NSC 0
  Dennis Taylor NSC 0
  Tim Parnell NSC 0
  Asdrúbal Fontes NTS 0
  Phil Cade NTS 0
Pos. Piloto MON
 
USA
 
HOL
 
FRA
 
GBR
 
ALE
 
POR
 
ITA
 
USA
 
Pts.
Lenda
Cor Resultado
Ouro Gañador
Prata 2º posto
Bronce 3º posto
Verde Remata nos puntos
Azul Non remata nos puntos
Non se califica (NC)
Púrpura Non remata (Ret)
Vermello Non se califica (NSC)
Non se precalifica (NSPC)
Negro Descualificado (DSC)
Branco Non tomou a saída (NTS)
Carreira cancelada (C)
Azul claro Prácticas só (PS)
Piloto de probas dos venres (PP)
(desde 2003 en diante)
En branco Non participou nas prácticas (NPP)
Excluído (EX)
Non chegou (NCG)
  • Negra. Volta rápida (1 punto)
  • Só os 5 mellores resultados contan para o Campionato. Os números sen paréntese son puntos do campionato, os números entre paréntese son puntuación total obtida.

NotasEditar

Véxase taménEditar