Bibiano Fernández Osorio-Tafall

científico e político galego

Bibiano Fernández Osorio-Tafall, nado en Salcedo (Pontevedra) o 3 de decembro de 1902 e finado na Cidade de México o 13 de agosto de 1990, foi un científico e político galego.

Bibiano Fernández Osorio-Tafall
Medalla Castelao Icona vectorial.svg
Bibiano Fernández Osorio-Tafall rah.jpg
Nome completoBibiano Fernández Osorio-Tafall
Nacemento3 de decembro de 1902
 Salcedo
Falecemento13 de agosto de 1990
 Cidade de México
SoterradoCemiterio de Santo Amaro de Pontevedra
NacionalidadeMéxico e España
Ocupaciónpolítico, profesor e científico
CónxuxeJosefina Arruti Viaño
FillosJosé Ángel Fernández Arruti
PremiosMedalla Castelao
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Ata a guerra civilEditar

Foi doutor en Ciencias Naturais e secretario da Misión Biolóxica de Galicia con Cruz Gallástegui. Membro da ORGA, foi alcalde de Pontevedra, presidente da Deputación e deputado nacional en dúas lexislaturas. Presidiu en 1932 a Asemblea de Municipios celebrada en Santiago para discutir e redactar o proxecto de Estatuto de Autonomía que se plebiscitou en 1936, tras o seu paro durante dous anos por cuestións políticas. Presidiu o Comité Central de Autonomía. En 1934 foi destituído da alcaldía de Pontevedra e da dirección do Instituto de Pontevedra polo gobernador civil Diego Fernández Gómez no marco dos sucesos da folga xeral revolucionaria de 1934[1][2].

Ossorio-Tafall era secretario da Xunta Nacional de Izquierda Republicana, logo das eleccións de 1936, despois de ser novamente alcalde tras a reposición da corporación saída das eleccións municipais do 12 de abril de 1931 ocupou as subsecretarías de Traballo e Gobernación, pouco antes da guerra sendo substituído na alcaldía de Pontevedra polo comunista Manuel García Filgueira a súa marcha a Madrid. Posteriormente foi director de Política, o órgano de Izquierda Republicana.

 
Membros do SEG en 1928. De esq. a d. De pé: Otero Pedrayo, Losada, Cuevillas, Risco, Carballo Calero, Filgueira, García Paz, Pintos, Fraguas e Osorio-Tafall. Sentados: Parga, Moralejo, Carro, Cabeza de León, Arias, Limeses e Novás.

En 1938, durante a guerra civil española, Osorio-Tafall foi nomeado Comisario Xeral do Exército da República Española.

No exilioEditar

Coa derrota militar e política, Osorio-Tafall exíliase primeiro a Francia e logo a México, onde foi profesor na Universidade Autónoma de México e do Instituto Politécnico. No 1948 incorporouse á ONU; no 55, foi director da Oficina de Agricultura en Chile, e logo en Indonesia e en Exipto. No 64 estivo á fronte das operacións de pacificación na República Democrática do Congo e en Chipre, neste caso como representante especial plenipotenciario do secretario xeral da ONU. Xubílase como subsecretario xeral da ONU.

Durante a Transición española, o presidente do goberno Adolfo Suárez convidouno a encabezar a primeira Xunta preautonómica, pero el declinou o ofrecemento por falta de apoios.[3]

Galería de imaxesEditar

 
Suspensión de emprego e soldo, separación definitiva do corpo.
Lista de profesores do instituto de Pontevedra, curso 1928-29
Nunha conferencia en 1935. 

NotasEditar

  1. "Pontevedra, outubro de 1934 (2)", artigo de Xosé Álvarez Castro no blog Os anos do medo, 13/7/2012.
  2. "Destitución de Tafall", Faro de Vigo, 15/10/2017 (en castelán).
  3. "O Tafall político, que chegou a alto cargo na ONU, escureceu o Tafall científico": Entrevista de Xan Carballa a Xosé Francisco Pardo, A Nosa Terra, 1/7/2010

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Ligazóns externasEditar


Predecesor:
Manuel Casqueiro Paz
  
Alcalde de Pontevedra
 
1931 - 1934
Sucesor:
Ramón Segura de la Garmilla

.

Predecesor:
Tomás Abeigón Pazos
  
Alcalde de Pontevedra
 
1936
Sucesor:
Manuel García Filgueira
Predecesor:
Amancio Caamaño
  
Presidente da Deputación de Pontevedra
 
1931
Sucesor:
Amancio Caamaño