Baussant

Baussant dentro dun Kleingärten alemán

O Baussant, Beauseant, Balza ou Estandarte Templario foi a bandeira de guerra (vexillum belli) empregada pola Orde do Temple entre os séculos XII e XIII. Fontes do séculos XIII descríbena co debuxo popularizado até o presente, unha cruz patada vermella sobre fondo negro e branco.[1]

O seu uso era común durante as prácticas heráldicas desa época, o século XIII. Foi identificada como un símbolo dual, día e noite, verán e inverno ou da sombra e da luz. Así, en ocasións o baussant presentábase coas bandas branca e negra en forma horizontal, outras vertical e incluso en damero ou axadrezado, coa cruz no centro; en determinadas circunstancias incluíase unha oración o unha divisa. Na regra denominábaselle “estandarte picazo”.

O baussant constituía a enseña templaria no combate e convertíase na referencia para que os arautos loitaran agrupados. A súa custodia estaba encomendada ao senescal da Orde e era portado por un confaloneiro que debía de custodialo coa vida. No caso de captura, levaban outro pregado e preparado para ser izado en calquera momento. Se tamén caía, os templarios debían acudir a agruparse baixo o estandarte vermello coa cruz branca dos hospitalarios.

En 1289 os templarios da Corona de Aragón despregaron o seu estandarte na zona do Baixo Ebro nunha guerra feudal entre as familias dos Moncada, aliados do Temple, e os Entenza; este estandarte foi denominado balza, como unha versión ao castelán de baussant.

Foronselle atribuídos diversos significados a esta palabra. En francés, un termo similar identifica a un caballo de dúas cores, tamén se apunta ao “semi-partido” ou “de dobre cor”. O branco e o negro son dúas cores opostas que representan os dous principios contrarios conxugados e unidos en harmonía; o branco é o símbolo da pureza e a castidade e o negro da forza e do valor. En San Bevignate, Italia, consérvanse frescos nos que aparece un escudo do Temple co baussant coas franxas en forma horizontal, a branca arriba e a negra abaixo; a cruz vai sobre a franxa branca; nos frescos da capela de Cressac un templario porta unha lanza cun estandarte e a cruz templaria patada, que repite modelo no escudo e baixo a cruz vai debuxada a figura esquematizada dunha aguia coas ás a medio despregar.[2]

NotasEditar

  1. [1](en inglés)
  2. Barbero, Alessandro (2009). Cavalieri: dai Templari a Napoleone : storie di crociati, soldati, cortigiani. Electa.