Abrir o menú principal

Antoine César Becquerel, nado en Chatillon sur Loing en 1788 e finado en 1878, foi un físico francés.

Antoine César Becquerel
Antoine Becquerel 2.jpg
Nacemento7 de marzo de 1788
 Châtillon-Coligny
Falecemento18 de xaneiro de 1878
 París
NacionalidadeFrancia
Alma máterEscola Politécnica
Ocupaciónfísico, catedrático de universidade, enxeñeiro e político
PremiosMedalla Copley, comendador da Lexión de Honor e Foreign Member of the Royal Society
Antoine César Becqerel signature.JPG
editar datos en Wikidata ]
Antoine César Becquerel

TraxectoriaEditar

Estudou na École polytechnique e converteuse en oficial de enxeñeiros en 1808. Entre 1810 e 1812 serviu coas tropas imperiais en España co xeneral Louis Gabriel Suchet. En 1814 deixou o exército para centrarse na investigación científica.

En 1819 descubriu a piezoelectricidade. En 1825 inventou un galvanómetro diferencial para a medición exacta da resistencia eléctrica. En 1829 descubriu, coa axuda do seu fillo A.E. Becquerel, o efecto fotoeléctrico nun eléctrodo inmerso nun líquido condutivo.

En bioquímica traballou nos problemas da calor animal e nos fenómenos que acompañan ao medre das plantas, e tamén dedicou moito tempo a problemas e observacións meteorolóxicos.

Foi profesor de física no Museo de Historia Natural de París dende 1837.

O seu neto Henri Becquerel descubriu a radioactividade.

Obra escritaEditar

Foi un escritor prolífico, autor de máis de cincocentos artigos e libros. Entre eles cóntanse os seguintes:

  • Traité de l'électricité et du magnétisme (1834-1840).
  • Traité de physique dans ses rapports avec la chimie (1842).
  • Elements de électro-chimie (1843).
  • Traité complet du magnétisme (1845).
  • Elements de physique terrestre et de météorologie (1847).
  • Des climats et de l'influence qu'exercent les sols boisés et non boisés (1853).