Abrir o menú principal
Anobiidae
Stegobium paniceum
Stegobium paniceum
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Arthropoda
Clase: Insecta
Orde: Coleoptera
Suborde: Polyphaga
Infraorde: Bostrichiformia
Superfamilia: Bostrichoidea
Familia: Anobiidae
Fleming, 1821
xénero[1]
Sinonimia
  • Anobiini Stephens, 1830
  • Colposternini White, 1982
  • Euceratocerini White, 1982
  • Gastrallini White, 1982
  • Hadrobregmini White, 1982
  • Nicobiini White, 1982
  • Stegobiini White, 1982[2]

Os anóbidos (Anobiidae) son unha familia de pequenos coleópteros polífagos coñecidos vulgarmente como trazas ou couzas da madeira, xa que perforan a madeira tanto en estado natural coma en edificios (trabes, mobles etc.). Algunhas especies considéranse verdadeiras pragas, como Xestobium rufovillosum, Anobium punctatum e Lasioderma serricorne. Coñécense uns 1 800 xéneros distribuídos por todo o mundo.[3]

Actuamente, os Ptinidae, considerados como familia independente durante décadas, son considerados como unha subfamilia de Anobiidae.

CaracterísticasEditar

O tamaño dos anóbidos oscila entre 1,5 e 9 mm de lonxitude e son predominantemente marróns, pardo-avermellados ou anegrados. O corpo é case sempre cilíndrico, ás veces arredondado e está recuberto por unha abundante pubescencia, que ás veces forma debuxos sobre os élitros. A cabeza está máis ou menos retraída e agochada baixo o pronoto; as antenas poden ser filiformes, aserradas ou pectinadas; os ollos son grandes. As patas son delgadas e nalgúns casos poden pregarse e ocultarse en sucos na parte inferior do corpo; os tarsos son pentámeros (con cinco artellos en todas as patas).

Bioloxía e ecoloxíaEditar

 
Madeira furada por Anobium punctatum.

As larvas desenvóvlense en madeira morta, tanto natural coma traballada e, nese casoo, poden producir graves destrozos en trabes, artesoados, retablos, mobles, e incluso en libros; reciben o nome común de trazas ou couzas. Xestobium rufovillosum mentres escava galerías na madeira produce uns golpiños audibles polo oído humano que parecen o tic tac dun reloxo.[4] Algunhas especies desenvólvense en fungos Xyletinus, produtos alimentarios (Stegobium) e mesmo en cigarros (Lasioderma).

Cando as larvas maduran, os adultos perforan a superficie da madeira e seguidamente a abandonan; son bos voadores e espállanse buscando lugares favorables para a posta; as femias depositan os ovos nas gretas da madeira.

SistemáticaEditar

A familia inclúe os seguintes subgrupos (subfamilias e xéneros):

Sinónimos:

NotasEditar

  1. Lawrence, J. F. & Newton, A. F., Jr. 1995. Families and subfamilies of Coleoptera (with selectes genera, notes, references and data on family-group names). In: Pakaluk y Slipinski (Eds.). Biology, phylogeny and classification of Coleoptera: Papers celebrating the 80th birthday of Roy A. Crowson. Muzeum i Instytut Zoologii PAN, Warszawa. Pp. 779-1006. ISBN 83-85192-34-4.
  2. http://www.biolib.cz/en/taxon/id9834/
  3. Español, F. 1992 Coleoptera: Anobiidae. Fauna Ibérica, vol. 2. Museo Nacional de Ciencias Naturales, CSIC, Madrid, 195 pp.
  4. Zahradník, J., 1990. Guía de los Coleópteros de España y de Europa. Omega, Barcelona, 570 pp. ISBN 84-282-0781-X
  5. Español, F.; Viñolas, A. (1995). "Neoxyletobius g. n. para Xyletobius oculatus Sharp, 1881 (Coleoptera, Anobiidae, Xyletininae)". Misc. Zool. 18: 51–56. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar