Alonso de Ojeda

navegante, gobernador e conquistador español

Alonso de Ojeda, nado en Torrejoncillo del Rey (provincia de Cuenca) arredor de 1466[1] e finado en Santo Domingo de Guzmán en 1515, foi un navegante, gobernador e conquistador español. Percorreu as costas da Güiana, Venezuela, Trinidad, Tobago, Curaçao, Aruba e Colombia. É famoso por dar o nome Venezuela á rexión que explorou nas súas dúas primeiras viaxes e por descubrir o lago de Maracaibo e fundar Santa Cruz (La Guairita).

Infotaula de personaAlonso de Ojeda

Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacementoc. 1466 Editar o valor em Wikidata
Torrejoncillo del Rey Editar o valor em Wikidata
Mortec. 1515 Editar o valor em Wikidata (48/49 anos)
Santo Domingo (Imperio Español) Editar o valor em Wikidata
Lugar de sepulturaPanteón Nacional da República Dominicana Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadeCoroa de Castela Editar o valor em Wikidata
Actividade
Ocupaciónexplorador , Conquistadores casteláns , gobernador Editar o valor em Wikidata
Período de actividade1493 (Gregoriano) Editar o valor em Wikidata -
Membro de
LinguaLingua castelá Editar o valor em Wikidata
Carreira militar
LealdadeCoroa de Castela Editar o valor em Wikidata
Rama militarArmada Española Editar o valor em Wikidata
Participou en
xullo de 1503Masacre de Jaragua
maio de 1499Expedición de Ojeda en Venezuela de 1499
24 de setembro de 1493Viaxe de Colón a América de 1493 Editar o valor em Wikidata

BNE: XX1082447

Traxectoria

editar

Naceu en Torrejoncillo del Rey en 1468, no seo dunha familia fidalga de poucos recursos. Na súa mocidade estivo ó servizo do duque de Medinaceli, Luis de la Cerda,[2] como paxe. Alonso de Ojeda era parente próximo dun alto membro do Tribunal da Inquisición, do seu mesmo nome, quen lle presentou o bispo de Badaxoz, e moito despois de Burgos e presidente da Xunta de Indias, Juan Rodríguez de Fonseca.

Participou na toma de Granada, onde deixou constancia das súas dotes militares, da súa destreza como espadachín e da súa audacia.[3] Alonso era de pouca estatura, intelixente e gallardo. Tiña fama de que sempre era o primeiro en sacar sangue en calquera loita.[3][4] Segundo Bartolomé de las Casas, combinaba "na súa persoa todas as perfeccións corporais que podía ter o home, malia o seu pequeno tamaño".[5]

O mozo Ojeda gañou en breve a boa vontade do bispo, quen ofreceu dispensarlle a súa protección á primeira oportunidade. Alonso tiña vinte e seis anos en 1494.

O bispo soubo distinguir a ambición que podía servirlle nos plans que por entón maduraba para anular o poder de Cristovo Colón.

Chegada á Española

editar

En setembro de 1493, grazas a Rodríguez de Fonseca, embarcouse con Cristovo Colón na súa segunda viaxe a América, chegando á illa da Española. En xaneiro de 1494, Colón encargoulle que buscase algúns tripulantes extraviados no territorio da illa. Puido penetrar con só quince homes na rexión do Cibao, onde gobernaba un cacique caribe chamado Caonabo. Era Cibao, zona rica en minas de ouro e Ojeda regresou á La Isabela para informar ó Almirante, afectado alí dunhas febres.

Colón partiu para aquelas terras en marzo de 1494 e fixo fundar a fortaleza de Santo Tomás, da que nomeou alcaide a Ojeda.

Caonabo e os seus guerreiros atacaron o forte en canto tiveron oportunidade e Ojeda venceunos. A lenda di que logrou apresar persoalmente a Caonabo empregando unhas cadeas de ouro e enganando ó cacique facéndolle crer que eran pezas reais.

Tamén participou Alonso de Ojeda na Batalla de la Vega Real ou Batalla de Jáquimo, alcumando a Ojeda como «O Centauro de Jaquimo», na que, baixo o seu mando, os españois venceron ós indíxenas. Esta batalla enfrontaría a un número de indíxenas cifrado en dez mil por frei Bartolomé de las Casas fronte a tan só ó redor de catrocentos españois, aínda que é moi posible que estas cifras sexan esaxeradas. Posteriormente, en 1496, regresou a España.

  1. Ford, Jeremiah Denis Mathias. Alonso de Ojeda 11. 
  2. Vigneras 1976
  3. 3,0 3,1 Irving 1831
  4. Thomas 2003
  5. Quoted in Thomas, 2003

Véxase tamén

editar

Bibliografía

editar
Inglés
Castelán