Alfa Romeo 158/159 Alfetta


O Alfa Romeo 158/159, tamén coñecido como o Alfetta (Alfa pequeno ou Alfiña en italiano[1]), é un coche de carreiras Grand Prix producido polo fabricante italiano Alfa Romeo. É un dos coches de carreiras máis exitosos que se produciron: o 158 e o seu derivado, o 159, obtiveron 47 vitorias de 54 Grandes Premios inscritos.[2] Foi desenvolvido orixinalmente para a fórmula voiturette anterior á Segunda Guerra Mundial (1937) e tiña un motor sobrealimentado de 1,5 litros de 8 cilindros en liña. Despois da Segunda Guerra Mundial, o coche foi acptado para a nova Fórmula Un introducida en 1947. En mans de pilotos como Nino Farina, Juan Manuel Fangio e Luigi Fagioli , dominou as dúas primeiras tempadas do Campionato Mundial de Pilotos.

Alfa Romeo 158, 159, 159A, 159B, 159M
Alfa-Romeo-159-(1951).jpg
NomeAlfa Romeo 158, 159, 159A, 159B, 159M
Construtor Alfa Romeo
Empresa matriz Alfa Romeo
Produción Voiturette (1938-1947)
Fórmula 1 (1946-1951)
Antecesor 12C
Sucesor 177
Motor Alfa Romeo 158/159
Carrozaría Monopraza de carreiras, tubular
Configuración Motor 8 en liña
Dimensións 4.200x1.550x1.120 mm.
Peso 700 kg.
Deseñador Gioacchino Colombo
O motor 1.5L 8 en liña supercharged 159.
Cockpit.
Alfa Romeo 159 en Nürburgring.

Visión xeralEditar

A primeira versión deste exitoso coche de carreiras, o 158, fíxose durante 1937/1938. A principal responsabilidade da enxeñaría foi de Gioacchino Colombo.[3] A clase voiturette era para coches de carreiras con motores de 1,5 litros, situándose na mesma relación coa fórmula superior do Gran Premio (normalmente para motores de 3 litros) que a Fórmula Dous fai hoxe coa Fórmula Un. Os coches de carreiras de 3 litros de Alfa en 1938 e 1939 eran o Tipo 308, 312 e 316.

O 158 debutou co equipo oficial Alfa Corse na Coppa Ciano Júnior en agosto de 1938 en Livorno, Italia, onde Emilio Villoresi logrou a primeira vitoria do coche. Nese momento o motor de 1479,56 cc (58,0 x 70,0 & nbsp; mm) producía ao redor de 200 CV (150 kW) a 7000 & nbsp; rpm.[4] coa axuda dunha compresor Roots dunha sóa etapa. Máis éxito obtivo na Coppa Acerbo, Coppa Ciano e Gran Premio de Trípoli en maio de 1940.[5] Pronto a Segunda Guerra Mundial parou o desenvolvemento do coche durante seis anos. Despois da guerra, o motor desenvolveuse aínda máis para empurrar 254 CV (187 kW) en 1946.

En 1947, o Alfetta púxose de novo en servizo. As novas regras permitían 1500 cc sobrealimentados e 4500 cc de motores de aspiración natural. O 158 volveuse modificar, esta vez para producir máis de 300 CV (220 kW) e definiuse como Tipo 158/47. O coche fixo un tráxico debut no Gran Premio de Suíza de 1948, onde Achille Varzi perdeu o control do seu coche e morreu. Outra perda para o equipo produciuse na práctica para o Gran Premio de Bos Aires de 1949, onde Jean-Pierre Wimille morreu nun accidente (conducindo con Simca-Gordini).[6]

En 1950, o 158 declarouse apto para o novo Campionato Mundial de Pilotos. O coche gañou todas as carreiras nas que competiu durante a primeira tempada de Fórmula Un, era incrible que un coche orixinario de 1938 resultara tan vitorioso, moi probablemente porque todos os outros construtores (poucos como había) tiñan menos cartos para construír e desenvolver os seus coches e o Alfa tiña moito tempo de desenvolvemento. O equipo Alfa Romeo incluía pilotos con talento como Giuseppe Farina e Juan Manuel Fangio, o último dos cales máis tarde gañou o Campionato Mundial de Pilotos cinco veces.

Ao final da tempada 1950 de Fórmula 1, produciuse unha versión máis actualizada, coñecida como 159, que se usou para a tempada 1951. Esta versión tiña a suspensión traseira remodelada, o vello eixo abatible substituíuse por un eixo De-Dion e o motor produciu ao redor de 420 CV (309 kW) a 9600 rpm. O 159 tiña unha velocidade máxima de 305 km/h e pesaba 710 kg.[7] Con todo, para conseguir esta potencia, o motor de deseño simplista foi equipado con supercargadores máis grandes ao longo do tempo. Este feito, combinado coa rica mestura necesaria para queimar metanol no motor deu lugar a unha economía de combustible extremadamente pobre: ​​os 159 consumian 190 litros cada 100 km.1,5 miles per imperial gallon (190 litres per 100 kilometres; 1,2 miles per US gallon),[8] en comparación cos Talbot-Lagos da época , que consumian 31 litros cada 100 km..[9] O Gran Premio do Reino Unido de 1951 en Silverstone foi o primeiro Gran Premio de Fórmula Un que non gañou un Alfa principalmente porque Fangio e Farina tiveron que parar dúas veces simplemente para repostar os seus coches, e o Ferrari de José Froilán González ao consumir menos combustible gañou a carreira, con Fangio segundo. Aínda así, o Alfa tivo vantaxes no rendemento e con vitorias en Suíza, Francia e España, Fangio gañou o primeiro dos seus cinco grandes premios ese ano. Para a súa penúltima carreira no Campionato Mundial (ata 1979), o Gran Premio de Italia no Monza, Alfa Romeo introduciu unha nova versión evolucionada coñecida como 159M, a "M" que significa Maggiorata ("ampliada").[10]

Despois dunha proposta sen éxito de Alfa Romeo para obter axuda do goberno para facer fronte aos custos de desenvolvemento, o equipo anunciou a súa retirada das carreiras de Gran Premio a finais de 1951 (deixando o desenvolvemento do Alfa Romeo 160 de 2´5 litros).[11] Isto, combinado con problemas para outros equipos de Fórmula Un levou a un decreto da FIA que todas as carreiras do Gran Premio para o Campionato Mundial de Pilotos de 1952 e 1953 serían para coches que cumprisen a regulamentación da Fórmula 2 en lugar de Fórmula Un.[11]

A última vitoria do Gran Premio do coche produciuse en 1953 no Gran Premio de Merano, Italia.

Vitorias nas carreirasEditar

Data Tipo Carreira Localización Clase Piloto
7 de agosto de 1938 158 Coppa Ciano Livorno Voiturette Emilio Villoresi
11 de setembro de 1938 158 Gran Premio de Milán Monza Voiturette Emilio Villoresi
30 de xullo de 1939 158 Coppa Ciano Livorno Voiturette Giuseppe Farina
13 de agosto de 1939 158 Coppa Acerbo Pescara Voiturette Clemente Biondetti
20 de agsoto de 1939 158 Gran Premio de Suíza Bremgarten Voiturette Giuseppe Farina
12 de maio de 1940 158 Gran Premio de Trípoli Libia Voiturette Giuseppe Farina
21 de xullo de 1946 158 Gran Premio das Nacións Xenebra, Suíza - Giuseppe Farina
1 de setembro de 1946 158 Gran Premio de Valentino Turín, Valentino Park F1 fora de campionato Achille Varzi
30 de setembro de 1946 158 Gran Premio de Milán Milán, Sempione Park - Carlo Felice Trossi
8 de xuño de 1947 158 Gran Premio de Suíza Bremgarten - Jean-Pierre Wimille
29 de xuño de 1947 158 Gran Premio de EuropA Spa - Jean-Pierre Wimille
13 de xuño de 1947 158 Gran Premio de Bari Bari - Achille Varzi
7 de setembro de 1947 158 Gran Premio de Italia Milán, Sempione Park - Carlo Felice Trossi
4 de xullo de 1948 158 Gran Premio de Suíza Bremgarten - Carlo Felice Trossi
18 de xullo de 1948 158 Gran Premio de Francia Reims - Jean-Pierre Wimille
5 de setembro de 1948 158 Gran Premio de Italia Turín, Valentino Park - Jean-Pierre Wimille
17 de outubro de 1948 158 Gran Premio Autodromo Monza - Jean-Pierre Wimille
16 de abril de 1950 158 Gran Premio de San Remo Ospedaletti - Juan Manuel Fangio
13 de maio de 1950 158 Gran Premio de Europa Silverstone Fórmula 1 Giuseppe Farina
21 de maio de 1950 158 Gran Premio de Mónaco Mónaco Fórmula 1 Juan Manuel Fangio
4 de xuño de 1950 158 Gran Premio de Suíza Bremgarten Fórmula 1 Giuseppe Farina
18 de xuño de 1950 158 Gran Premio de Bélxica Spa Fórmula 1 Juan Manuel Fangio
2 de xullo de 1950 158 Gran Premio de Francia Reims Fórmula 1 Juan Manuel Fangio
9 de xullo de 1950 158 Gran Premio de Bari Bari - Giuseppe Farina
30 de xullo de 1950 158 Gran Premio das Nacións Xenebra, Suíza - Juan Manuel Fangio
15 de agosto de 1950 158 Coppa Acerbo Pescara - Juan Manuel Fangio
26 de agosto de 1950 158 International Trophy Silverstone F1 fora de campionato Giuseppe Farina
3 de setembro de 1950 158 Gran Premio de Italia Monza Fórmula 1 Giuseppe Farina
27 de maio de 1951 159 Gran Premio de Suíza Bremgarten Fórmula 1 Juan Manuel Fangio
2 de xuño de 1951 159 Ulster Trophy Dundrod - Giuseppe Farina
17 de xuño de 1951 159 Gran Premio de Bélxica Spa Fórmula 1 Giuseppe Farina
1 de xullo de 1951 159 Gran Premio de Francia Reims Fórmula 1 Luigi Fagioli/Juan Manuel Fangio
28 de outubro de 1951 159 Gran Premio de España Pedralbes Fórmula 1 Juan Manuel Fangio
2 de setembro de 1951 159 Gran Premio de Bari Bari - Juan Manuel Fangio
1953 159 Gran Premio de Merano Italia - Juan Manuel Fangio

Resultados completos na Fórmula UnEditar

(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

Ano Motor Modelo Pneu. Piloto 1 2 3 4 5 6 7 8 Puntos Pos.
1950 158 Alfa Romeo 158 1.5 L8 P GBR MON 500 SUI BEL FRA ITA 88 -*
Giuseppe Farina 1 Ret 1 4 7 1
Juan Manuel Fangio Ret 1 Ret 1 1 Ret
Luigi Fagioli 2 Ret 2 2 2 3
Reg Parnell 3
Gianbattista Guidotti NTS
Consalvo Sanesi Ret
Piero Taruffi Ret
1951 159 Alfa Romeo 158 1.5 L8 P SUI 500 BEL FRA GBR ALE ITA ESP 75 -*
Giuseppe Farina 3 1 5 Ret Ret 3 3
Juan Manuel Fangio 1 9 1 2 2 Ret 1
Toulo de Graffenried 5 Ret 6
Consalvo Sanesi 4 Ret 10 6
Gianbattista Guidotti NTS
Luigi Fagioli 1
Felice Bonetto 4 Ret 3 5
Paul Pietsch Ret

* O Campionato de Construtores non celebrouse ata 1958.

LegadoEditar

O 158/159 Alfetta segue sendo un dos coches máis exitosos da historia da Fórmula Un, gañando todas as carreiras nas que participou en 1950 e gañando 4 das 7 carreiras (cun podio en todas as outras 3) en 1951.


NotasEditar

Referencias
  1. "THE ORIGINS OF THE ALFA ROMEO 158/159". enzociliberto.it. Arquivado dende o orixinal (DOC) o 18 de xaneiro de 2006. Consultado o 2010-08-22. 
  2. Sparrow, David; John Tipler. Alfa Romeo Legends. ISBN 1-85532-646-9. 
  3. "The Golden Era Of Grand Prix Racing". kolumbus.fi/leif.snellman. Arquivado dende o orixinal o 19 de abril de 2007. Consultado o 2007-04-26. 
  4. "Grand Prix Cars – Alfa Romeo 158". ddavid.com/formula1. Arquivado dende o orixinal o 7 de abril de 2007. Consultado o 2007-04-26. 
  5. "1938 Alfa Romeo 158 Alfetta". supercars.net. Consultado o 2007-04-26. 
  6. "Jean-Pierre Wimille: The man who would have been champion...". grandprix.com. Arquivado dende o orixinal o 2013-05-18. Consultado o 2007-04-26. 
  7. Fiat Chrysler Automobiles EMEA Press: Alfa Romeo GP Tipo 159 Alfetta at F1 British GP - Press Releases - Fiat Chrysler Automobiles EMEA Press Arquivado 11 de xullo de 2019 en Wayback Machine., accessdate: 11 de xullo de 2019
  8. "Alfa Romeo 158 Alfetta". www.petergiddings.com. 
  9. McKelvie, Steve (11 de novembro de 2011). "Talbot Lago T26-C Grand Prix Car". 
  10. "The Alfetta's last call". forix.com. Consultado o 2007-04-26. 
  11. 11,0 11,1 Mike Lang, Grand Prix, Volume 1, 1950 to 1965, Haynes Publishing Group, 1981, page 39

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar