A viuvez na cultura popular galega

RefraneiroEditar

  • A muller moza e viuda, soila pouco dura [1].
  • A muller que se queda viuda e volve casar, unha débeda colle co demo e ela ten que pagar.
  • A muller viuda non ten quen a sacuda [1].
  • A pena da muller morta, chega hastra a porta [2].
  • A viuva honrada ten a súa porta pechada.
  • Á viuda o diaño que a sacuda.
  • A viuda que moito chora ten gana doutra voda.
  • Como Xan de Outeiro, que estivo tres días viúdo e durmiu dúas noites coa criada.
  • De viuda tres veces casada non fíes nada.
  • En caso de duda, a muller á viuda.
  • Filla deshonrada, nin viuda nin casada [3].
  • Fillo de viuda, ou mal criado, ou mal vezado [3].
  • Home viúvo, cabalo picado.
  • Mentras a viuva chora outros cantan na voda.
  • Muller moza e viuda, pouco dura, porque se deixa comer de madura [1].
  • O pranto da muller morta, non pasa da porta [1].
  • O que ten moitas mulleres nunca enviuva.
  • Viuda que non dorme, casar quer.
  • Viuda rica, casada fica.
  • Viuda rica, cun ollo chora e co outro repinica.

CantigueiroEditar

  • A rula disque é viuda,/ nunca pensa ser casada,/ nin pousar en pola verde/ nin beber en auga clara.
  • Eu caseime por dúas veces,/ agora xa estou viudo; / cásate conmigo, nena,/ porque solo non aturo [4].
  • Eu caseime unha vez,/ agora volvo a casare/ e casarei a terceira/ se é que chego a enviudare [5].
  • Meniña, tu non te cases/ con home que enviudou,/ que xempre che está decendo:/ Muller que Dios me levou! [6].
  • Os solteiros valen ouro/ i os casados valen prata,/ os viudos calderilla/ i os vellos folla de lata [7].
  • Que contente estaba eu/ o día que me casei,/ mais aínda o estou máis/ desque viuda quedei [8].

AdiviñasEditar

  • San Luís ten na frente,/san Miguel ten atrás,/as doncelas ten no medio,/as viúvas non ten máis [9].

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Eladio Rodríguez González, s. v. muller.
  2. Eladio Rodríguez González, s. v. pena.
  3. 3,0 3,1 Eladio Rodríguez González, s. v. fillo.
  4. Xaquín Lorenzo Fernández, 80. No orixinal: duas.
  5. Xaquín Lorenzo Fernández, 80.
  6. Xaquín Lorenzo Fernández, 96.
  7. Xaquín Lorenzo Fernández, 126.
  8. Xaquín Lorenzo Fernández, 136. No orixinal: estóu, quedéi.
  9. Gárfer e Fernández; no orixinal: meio, mais. Solución: a letra L.

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar